Een nieuwe hartklep , de aorta klep.
In de nacht van 26 op 27 december werden we voor het eerst geconfronteerd met de hartproblemen van Robert.
Rob maakte mij om een uur of 2 wakker omdat hij niet kon slapen vanwege benauwdheid . Vooral wanneer hij ging liggen werd hij verschrikkelijk benauwd en kon alleen maar rechtop zitten. Had verder geen last van zijn hart of arm . Ik op zoek naar ventolin en zijn bed (hoofdeind) nog wat hoger gezet. Ma kwam de slaapkamer binnen stiefelen (was bij ons vanwege de kerst), want ze was wakker geworden van al dit gerommel en riep o als ie maar niet hetzelfde heeft als zijn vader, die had het ook aan zijn hart. Was uiteraard helemaal ongerust , gelukkig was ze dit de dag erna weer wat vergeten.
Al met al zijn we toen toch weer in slaap gevallen, Rob wel naar de huisarts de dag erna, die constateerde dat hij vocht vasthield en een diffuus geluid (ws een lekkende hartklep)hoorde bij zijn hart en dat Rob een hoge bloeddruk had, Hij werd doorgestuurd naar de cardioloog, Moest eigenlijk snel maar we konden er niet eerder terecht dan 10 Januari. Wel moesten we meteen naar de huisarts /EHBO als hij weer zo benauwd was ( Dyspnoe) De medicijnen hielpen goed en hij knapte zowaar op.De dagen erna nog lekker een mini stukje gewandeld op het Almeerderstrand en genoten van de kerstvakantie . 
Van 2 op 3 januari was Rob weer heel benauwd en kon helemaal niet liggen, de huisartsen post gebeld die ons door verwees met ons verhaal naar de EHBO die ons vervolgens weer terug verwees naar de huisartsen post. Toen ik zei dat deze ons naar de EHBO post doorverwees mochten we toch komen . Er werd nog wel gevraagd of ik zelf kon rijden . Nou dat ging nog wel.
Om een uur of half 3 waren we op de EHBO. Daar werd meteen gehandeld, allerlei medicijnen. Aan de hartbewaking, infuus etc etc . Liters vocht plaste hij uit en werd toen ook meteen minder benauwd . Had weer een toren hoge bloeddruk . Naar huis mocht niet meer en Rob werd opgenomen op de hartbewaking , om half 7 s’morgens liep ik ons huis weer binnen. Eigenlijk moest ik alweer op om te gaan werken maar heb het werk maar afgebeld.
Dit was uiteraard schrikken ,een beetje wel/niet verwacht .
Gelukkig mocht Rob de dag daarna al naar de afdeling cardiologie met een bewakings kastje en kwamen er allerlei
onderzoeken . Eerst een echo van zijn hart , daaruit bleek al snel dat zijn aortaklep bijna helemaal dicht zat. Stenose aan de aortaklep. Door nog maar een klein gaatje stroomde het bloed naar de aorta en er werd meteen gezegd dat hij op de urgentie lijst zou komen te staan voor een nieuwe hartklep. Dit was uiteraard erg schrikken, ook werd er verwacht dat hij een paar omleidingen moest krijgen, maar omdat in beeld te krijgen moest er eerst een hartcatherisatie gedaan
worden en hij moest naar de kaakchirurg i.v.m. zijn gebit . Bij de kaakchirurg bleek dat er een aantal ontstekingen onder de kiezen zaten en dat het beter was dat zijn gebit eruit ging. Maar eerst vrijdags de catherisatie via de pols. Daar bleek tot onze grote verwondering dat er geen omleidingen nodig waren, tja als verstokte roker sta je daar wel van te kijken. Maar goed dit is uiteraard meegenomen.
Robert mocht het ziekenhuis niet meer uit want volgens de cardioloog zou wanneer het mis ging dat hij nooit op tijd in het ziekenhuis zou zijn. In de week erna werd in 2 keer zijn gebit verwijderd , een hele ingreep op zich. Jammer genoeg was er vergeten te happen zodat Robert nu zonder gebit zit ! Wat een bewondering heb ik voor Robert hoe hij alles zonder commentaar, ondergaat en het gewoon aanvaard ! Bij ons vallen nu alle puzzelstukjes op zijn plaats , Zijn slechte conditie , het moeilijke lopen., het moe zijn, het slechte eten etc.
Nadat het gebit eruit was, was het wachten op de oproep van het AMC waar de grote hartoperatie zou plaats vinden .
Eerlijk is eerlijk als je 2 weken in een ziekenhuis ligt vallen ook de dingen op die niet zo goed gaan in een ziekenhuis , hoe lief en zorgzaam de verpleegsters ook zijn. Met name over communicatie kunnen ze toch echt nog wel het een en ander leren in het beste ziekenhuis van Nederland.
Veel bezoek kreeg hij van collega's, vrienden en familie
Veel hebben we hier gezeten,in het flevo ,als hij van de afdeling af mocht.
Gelukkig duurde het wachten op de operatie niet al te lang afgelopen maandag (17 januari) werd ik om half 12 opgebeld door Rob uit het ziekenhuis , of ik meteen kon komen want hij werd naar het AMC gebracht door de ambulance en de operatie zou dinsdag de 18 de plaatsvinden. Heel snel alles bij elkaar geraapt en ingepakt wat hij deze 2 weken had verzameld in het ZH , Hup de ambulance in en richting het AMC.
Zelf was ik nog even langs huis om wat spullen thuis te brengen , maar toen ik al
snel in het AMC aankwam was de vogel gevlogen, Een zuster kwam aangesneld met de mededeling dat hij naar de afdeling voor een hartecho gebracht was en daar vond ik hem om 14.00 uur. Meteen door voor een thorax en daarna weer naar zijn nieuwe plekje in het AMC waar nog wat andere medisch handelingen plaats vonden. Rob mocht niet van de afdeling af en het wachten op een aantal artsen begon. Ondertussen ook een aantal familie leden / vrienden ingelicht. Lieve buren die de zorg voor onze (loopse) honden overnamen en zorgden dat ze eten kregen.
Jeske , Timo en Sanne richting het AMC waar we om een uur of 6 door de hartchirurg en anesthesist uitgebreid voorgelicht werden over de operatie . Ook konden we al onze vragen bij hen kwijt . Erg fijn dit gesprek , ook de manier waarop en de tijd die ze voor ons namen kunnen we zeer waarderen.
Verder moest Rob zich voorbereiden op de operatie, zich 2 maal douchen met een ontsmettende scrub een drankje ( 4X) om zijn mond te ontsmetten. En spul voor in zijn neus.
Rob zou als eerste aan de beurt zijn en om 7 uur smorgens richting de OK gaan. Een beetje erg vroeg om er nog voor even langs te gaan. Dus sávonds afscheid nemen en alles maar overgeven en in het lot van de chirurgen leggen. Volgens mij hebben we allen wat onrustig tot niet geslapen die nacht . Op advies van mijn neef zijn we smorgens niet al te vroeg richting het AMC vertrokken en om 13.0 uur liepen we het AMC binnen waar we op het binnenplein met een kop koffie op het telefoontje van de hartchirug . Al heel snel werden we gebeld. De operatie was goed gelukt en wij mochten even naar hem toe op de IC 